Choroba Wilsona

14Jedną z dość rzadko spotykanych chorób jest choroba Wilsona. Określana jest ona także mianem zwyrodnienia soczewkowo-wątrobowego. Pierwszy raz w historii opisana został przed dziewięćdziesięcioma siedmioma laty. Dokonał tego Samuel Alexander Kinnier Wilson – neurolog rodem z Wielkiej Brytanii. Choroba ta ma podłoże genetyczne, a polega ona na tym, iż w organizmie jest mocno zaburzony metabolizm miedzi. Objawy tej choroby zaczynają się z reguły pojawiać pomiędzy dziesiątym rokiem życia a czterdziestym. W niemalże połowie tych przypadków zaczyna poważnie szwankować wątroba. Pojawia się zapalnie tego organu – może mieć postać ostrą, przewlekłą, może to być również zapalenie nadostre, niekiedy występuje marskość wątroby. Do tego dochodzą zaburzenia na tle psychiatrycznym – bywają one źle zdiagnozowane i wówczas leczy się chorego albo na schizofrenię, albo uzależnienie od alkoholu. Do tego dodać trzeba cały szereg innych zaburzeń utrudniających czy nawet uniemożliwiających normalne funkcjonowanie. Lista rzadko występujących chorób jest naprawdę bardzo długa. można pośród nich wymienić chorobę Alexandra. Jest to choroba o podłożu genetycznym zawsze prowadząca do śmierci. Zaliczana jest do chorób centralnego układu nerwowego. W ścisły sposób jest ona powiązana z mutacją jednego z genów – chodzi w tym miejscu dokładnie o gen kwaśnego białka fibrylarnego gleju. Pierwszy raz opisano ją dokładnie przed sześćdziesięcioma laty u dzieci cierpiących z powodu opóźnień w rozwoju tak psychicznym, jak i fizycznym, a ponadto również między innymi z wodogłowiem. Znane są dwa podstawowe warianty choroby Alexandra. Pierwsza z nich określana jest mianem gwałtownie postępującej dziecięcej postaci. W tym przypadku wśród objawów wymienić można dla przykładu padaczkowe ataki i wodogłowie. Wariant drugi natomiast ma przewlekle postępującą postać dziecięcą. Zdarzają się przypadki, aczkolwiek sporadyczne, że na chorobę tę cierpią ludzie dorośli. Do tej pory nie udało się znaleźć na nią lekarstwa i metod leczenia.

ADHD

1Nadpobudliwość psychoruchowa z zaburzeniami koncentracji uwagi jest to, w skrócie mówiąc, odmienna praca mózgu. Zaburzenie to jest znane pod angielskim skrótem ADHD (attention deficyt hyperactivity disorder). Dziecko chore na ADHD nie jest w stanie kontrolować swoich zachowań, odruchów, emocji. Mówi się że dziecko takie nie ma czegoś za dużo. Wręcz przeciwnie ma za mało umiejętności do hamowania swoich reakcji na różne sytuacje. Dzieci z zaburzeniami koncentracji uwagi bardzo często mają problemy w szkole, w domu, oraz wśród swoich rówieśników. Spowodowane jest to tym, że nie potrafią skupić się dłużej na jednej sytuacji. Często nie mogą usiedzieć w jednym miejscu przez dłuższy, bardzo często się irytują i wybuchają płaczem. Takie zachowanie jest bardzo uciążliwe dla rodziców dzieci z ADHD, dla nauczycieli oraz dla ich rówieśników. Najbardziej istotne jest to, że ADHD rozpoznaje się wtedy, gdy objawy tej choroby są na tyle nasilone, że przeszkadzają dziecku w normalnym funkcjonowaniu. Czasami się zdarza, że podane wyżej metody i techniki są mało skuteczne w leczeniu ADHD. Wówczas do terapii należy włączyć leczenie farmakologiczne wykorzystując określone grupy leków. Leki można używać tylko pod kontrolą lekarza. W przeciwnym razie można zaszkodzić dziecku a nie mu pomóc. Większość leków dostępnych obecnie na rynku działa bezpośrednio na objawy zaburzeń. Dziecko, które zażywa odpowiednio dobrane leki może skupić się nad odrabianiem lekcji, nad zabawą, łatwiej mu zapanować nad swoimi emocjami. Dzięki czemu może normalnie funkcjonować w środowisku domowym i szkolnym. Może sobie poradzić bez problemu z nauką i znaleźć przyjaciół. Co jest bardzo istotne dla dziecka. Jednak należy pamiętać, że leczenie farmakologiczne stosujemy w ostateczności. Tylko wtedy, gdy inne metody są nieskuteczne, gdy objawy są bardzo nasilone. Należy jednak pamiętać, że podczas używania leków mogą wystąpić niepożądane skutki.