Niebezpieczeństwa wynikające z choroby

3Z jakimi zagrożeniami spotykają się opiekunowie Choroba Alzheimera powoduje, że osoba nią dotknięta często traci poczucie rzeczywistości. Zapomina o ważnych rzeczach, jak na przykład o miejscu zamieszkania. Opiekując się taką osoba należy jak najlepiej zabezpieczyć ją przed możliwym zgubieniem się. Dobrze jest założyć na rękę bransoletkę z adresem i numerem telefonu. Można także takie dane przyszyć do ubrania. W okolicznych sklepach należy powiadomić obsługę, żeby zwróciła uwagę na chorą osobę i w przypadku wątpliwości czy chory da radę wrócić sam, powiadomiła opiekunów. Również w domu trzeba pilnować, żeby chory nagle nie wyszedł z mieszkania, szczególnie zimą albo w brzydkie dni. Może w takich przypadkach nawet się wcale nie ubrać i spowodować, że na dworze się przeziębi. Dodatkowym niebezpieczeństwem jest pojawiająca się niekiedy u chorych agresja. W miarę możliwości nie należy drażnić chorego. Dobrze jest nie zostawiać w jego zasięgu niebezpiecznych przedmiotów, jak noże czy nożyczki. Nie uda się oczywiście schować wszystkiego, jednak w miarę możliwości można taki dostęp ograniczyć. Po czym poznać, że to choroba Choroba Alzheimera powoduje zmiany zwyrodnieniowe pojawiające się w komórkach nerwowych. Nie określono jak do tej pory przyczyn powstawania tej choroby i co za tym idzie, nie ma w tej chwili skutecznej metody na zapobiegnięcie jej pojawieniu się. Cierpi na nią powyżej dwudziestu procent osób w wieku powyżej osiemdziesięciu lat. Liczba ta od wielu lat systematycznie się zwiększa. Z tego względu nazywa się ją chorobą dwudziestego wieku. Pierwsze objawy chorobowe pojawiają się powoli i mogą być nawet niezauważalne. Nasilają się w bardzo wolnym tempie. Osoba, którą to dotyka zapomina niekiedy o ważnych rzeczach dotyczących jej zawodu albo codziennych czynności. Zaburzenia pamięci to nie jedyne objawy. Z czasem dochodzi do tego zaburzenie postrzegania przestrzeni oraz orientacji w czasie. Chory może wielokrotnie pytać o to, która jest godzina i nie może na dłużej zapamiętać, jaki mamy czas. Często czuje się zagubionym w miejscach, w których nie powinien odczuwać żadnych lęków, gdyż zna je bardzo dobrze i od dawna. Bardzo trudno jest żyć z chorobą Alzheimera, gdyż w każdej chwili może wydarzyć się coś nieprzewidzianego. Nie należy chorego izolować od czynności domowych czy życia codziennego, jednak należy mieć nad nim cały czas dyskretną kontrolę. Osoby odsuwane na boczny tor szybko popadają w apatię, odsuwają się od rodziny, bliskich, znajomych. Należy umożliwić im w miarę swobodne poruszanie się i wykonywanie wielu zwykłych czynności. Nie należy takich osób krytykować za na przykład niedokładne ścielenie łóżka. Należy także zostawić choremu odpowiednio dużo czasu na wykonanie tych czynności,. Nie powinien się spieszyć ani też odczuwać na sobie jakiejkolwiek presji. Potrzebuje on więcej czasu na podjęcie decyzji, zastanowienie się nad wykonywaną czynnością. Polecenia muszą być jasno sformułowane i proste w przekazie. Nie powinno się stawiać zbyt wygórowanych żądań. Najlepiej zaplanować rutynowy dzień, kiedy to czynności będą wykonywane w tej samej kolejności i o tej samej porze. Należy unikać sytuacji, w których chory zmuszany jest do podejmowania wyboru.