Bezpieczeństwo a rutyna

7Każdy pracownik dołowy wie, że dół kopalni węgla kamiennego, to miejsce szczególnie podwyższonego ryzyka wystąpienia wypadku przy pracy. Odpowiedni nadzór oraz kontrole, jak i ogólna świadomość pracowników pozwala na minimalizację zdarzeń związanych z wypadkowością. Jednakże najwięcej wypadków górniczych odbywa się poprzez wystąpienie błędu ludzkiego, a nie z przyczyn naturalnych. Nawet w momencie wypadków związanych z wypaleniem czy wybuchem metanu, osypaniem się stropu czy temu podobnym, w wielu przypadkach powiązane jest to z celowym lub bezmyślnym działaniem człowieka, który lekceważy zagrożenia poprzez rutynę przy pracy. Rutyna przy pracy bywa także bardzo częstym powodem przy okazji obsługi maszyn oraz urządzeń górniczych. Także pod względem zabudowy lub demontażu konstrukcji. Dodatkowo brak zdrowego rozsądku i bieżącej oceny sytuacji owocuje przykrymi wydarzeniami, które niejednokrotnie przeradzają się w wypadki. Uwaga oraz zdrowe podejście do pracy, a także brak pośpiechu, to czynniki mocno niwelujące wypadkowość. Komórka dozoru BHP, czyli bezpieczeństwa i higieny pracy, to wyspecjalizowana grupa osób, która pilnuje dotrzymywania reguł i wyznaczników, które ustalone zostały, aby zachować jak najwyższy poziom bezpieczeństwa. Dodatkowo komórka BHP odpowiedzialna jest za programy i przygotowanie szkoleń dla pracowników. Chodzi w tym momencie zarówno o szkolenia okresowe jak i szkolenia związane z nabyciem praw do obsługi konkretnych maszyn lub urządzeń, a także w kontekście egzaminów i powiązanych z nimi szkoleń na kolejne stopnie górnicze. Pracownicy działu BHP zjeżdżają na dół kopalni na rutynowe kontrole, które wychwytują wśród pracowników braki związane z nieodpowiednią odzieżą czy brakiem wyposażenia w rękawice, okulary ochronne czy też ochronę słuchu jak i dróg oddechowych. Kontrolą podlegają także zachowania pracowników, i tak na przykład czy respektują zakaz zwożenia na dół kopalni ognia oraz jego źródeł, jak i alkoholu. Dodatkowo kontrolują sposób obsługi urządzeń oraz maszyn dołowych w zakresie zgodności z przepisami.

Działy wczesnego ostrzegania

8Z uwagi na mnogość niebezpieczeństw występujących w kopalniach węgla kamiennego prowadzone są specjalne centra, które monitorują wydarzenia dołowe i na tej podstawie są w stanie ogłosić alarm o nadchodzącym zagrożeniu. Dodatkowo centra potrafią wszcząć alarm w momencie wystąpienia zagrożenia, niezależnie od sterowania przez człowieka. Główną siłą tego typu biur jest posiadanie własnych, niezależnych czujników, które monitorują nieustannie sytuację i przesyłają pakiety danych do centrali, gdzie są zbierane i interpretowane. Głównymi czynnikami, które są pod kontrolą jest zagrożenie metanowe, obecności gazów trujących w atmosferze dołowej oraz zagrożenie tąpaniami. Jednakże największy nacisk kładziony jest na zagrożenie metanowe, ponieważ wybuch metanu przeważnie pociąga za sobą wybuch pyłu węglowego, co w konsekwencji przeradza się w sytuacje niezmiernie niebezpieczne dla całych oddziałów. Także niebezpieczeństwo tąpań jest dość mocno monitorowane, zwłaszcza jeżeli chodzi o rejon ścian oraz przodków, a także miejsc o szczególnie dużym naprężeniu skał stropowych, ociosowych lub spągowych. Bezpieczeństwo jest jednym z głównych tematów, na który kładzie się nacisk w wielu zakładach pracy. Kopalnie węgla kamiennego są specyficznym rodzajem zakładów, w którym bezpieczeństwo nabiera całkowicie innego wymiaru. Zagadnienia związane z tematami bezpieczeństwa poruszane są na praktycznie każdym kursie. Obecne są w momencie kursu podstawowego, a następnie przy podnoszeniu kwalifikacji na kolejne stopnie górnicze. Także przy szkoleniach i egzaminach z zakresu obsługi rożnych maszyn i urządzeń mamy do czynienia z nieustannym tematem bezpieczeństwa. Jest to mocno zrozumiałe, ponieważ podziemna praca, na dużych i bardzo dużych głębokościach, charakteryzuje się całkowicie innymi determinantami, niż praca na powierzchni. Przede wszystkim chodzi o bezpieczeństwo związane z wielkością i siłą pracujących urządzeń dołowych, a także pod względem bezpieczeństwa elektrycznego, z uwagi na duże napięcie podawane do urządzeń. Ogromnym zagrożeniem jest także metan i pył węglowy, jeżeli chodzi o zapalenia i wybuchu. Do niebezpieczeństw dochodzi jeszcze tąpanie oraz zagrożenie wodne.

Cechy w rodzinie powodujące anoreksję

4Czynniki powodujące anoreksję Stworzono model rodziny, który może swoim zachowaniem powodować zapadanie dzieci na anoreksję. Wyodrębniono kilka cech takiej rodziny. Są to Nadopiekuńczość, sztywność, usidlenie, wciąganie dzieci w kłopoty rodziców. Nadopiekuńczość to nadmierna troska. W takiej rodzinie zwraca się nadmierną uwagę na wszelkie, nawet wyimaginowane zagrożenia płynące ze świata zewnętrznego. Dziecko jest pozbawiane możliwości kontaktu ze światem zewnętrznym, który traktowany jest jako wróg. Sztywność to z kolei unikanie jakichkolwiek zmian, które mogą być niebezpieczne i niepożądane. Tworzy się w rodzinie sztywne zasady, których nie wolno łamać. Panowanie nad sobą oraz kontrola są najważniejsze a każda zmiana rodzi problem. Zarówno unikanie konfliktów jak i nadmierne eksponowanie ich również nie sprzyja prawidłowemu rozwojowi dzieci. Usidlanie to z kolei wprowadzanie do życia zasady odpowiedzialności za wszystkich członków rodziny, które to w konsekwencji powoduje zanik autonomiczności każdej osoby i poczucie odpowiedzialności za każdego innego członka rodziny kosztem własnej osoby. Jak rodzina wpływa na dziecko Środowisko rodzinne jest tym czynnikiem, który w połączeniu z indywidualnymi cechami dziecka powodować może wystąpienie anoreksji. Jeśli system rodzinny jest nieprawidłowy, może narażać wszystkich jej członków na rozmaite stresy. Najbardziej podatne na nie są dzieci, których konstrukcja psychiczna i fizyczna jest najwątlejsza, ich stabilność psychiczna może zostać łatwo zachwiana. Reakcje jakie mogą nastąpić są silnie powiązane z emocjami i mogą przybierać rozmaite kształty, w tym niechęć do jedzenia, co w następstwie prowadzić może do anoreksji. Jest to bardzo poważny problem dotykający coraz liczniejszą liczbę rodzin. Kłopoty rodziców przechodzą na dzieci i to one są najbardziej pokrzywdzone w tej całej sytuacji. Dzieci najgorzej radzą sobie ze stresem a jeśli do tego dojdą kłopoty w szkole lub z rówieśnikami, wtedy naprawdę mogą nastąpić poważne zaburzenia w psychice, z którymi dziecko samo sobie nie poradzi. Kłopot w tym, że takie sprawy trudno jest dostrzec a dziecko samo nie przyzna się do emocji, jakie nim targają.

Choroba Wilsona

14Jedną z dość rzadko spotykanych chorób jest choroba Wilsona. Określana jest ona także mianem zwyrodnienia soczewkowo-wątrobowego. Pierwszy raz w historii opisana został przed dziewięćdziesięcioma siedmioma laty. Dokonał tego Samuel Alexander Kinnier Wilson – neurolog rodem z Wielkiej Brytanii. Choroba ta ma podłoże genetyczne, a polega ona na tym, iż w organizmie jest mocno zaburzony metabolizm miedzi. Objawy tej choroby zaczynają się z reguły pojawiać pomiędzy dziesiątym rokiem życia a czterdziestym. W niemalże połowie tych przypadków zaczyna poważnie szwankować wątroba. Pojawia się zapalnie tego organu – może mieć postać ostrą, przewlekłą, może to być również zapalenie nadostre, niekiedy występuje marskość wątroby. Do tego dochodzą zaburzenia na tle psychiatrycznym – bywają one źle zdiagnozowane i wówczas leczy się chorego albo na schizofrenię, albo uzależnienie od alkoholu. Do tego dodać trzeba cały szereg innych zaburzeń utrudniających czy nawet uniemożliwiających normalne funkcjonowanie. Lista rzadko występujących chorób jest naprawdę bardzo długa. można pośród nich wymienić chorobę Alexandra. Jest to choroba o podłożu genetycznym zawsze prowadząca do śmierci. Zaliczana jest do chorób centralnego układu nerwowego. W ścisły sposób jest ona powiązana z mutacją jednego z genów – chodzi w tym miejscu dokładnie o gen kwaśnego białka fibrylarnego gleju. Pierwszy raz opisano ją dokładnie przed sześćdziesięcioma laty u dzieci cierpiących z powodu opóźnień w rozwoju tak psychicznym, jak i fizycznym, a ponadto również między innymi z wodogłowiem. Znane są dwa podstawowe warianty choroby Alexandra. Pierwsza z nich określana jest mianem gwałtownie postępującej dziecięcej postaci. W tym przypadku wśród objawów wymienić można dla przykładu padaczkowe ataki i wodogłowie. Wariant drugi natomiast ma przewlekle postępującą postać dziecięcą. Zdarzają się przypadki, aczkolwiek sporadyczne, że na chorobę tę cierpią ludzie dorośli. Do tej pory nie udało się znaleźć na nią lekarstwa i metod leczenia.