Alzheimer

1Jak się objawia ta choroba Dzięki postępowi medycyny możemy opanować już wiele chorób i przedłużyć sobie życie. Jednocześnie coraz więcej osób ulega chorobom degeneracyjnym mózgu. W ostatnich latach swojego życia tracą umiejętność rozumowania, abstrakcyjnego pojmowania oraz uczucia wyższe. Wszystko to, co było gromadzone przez lata w pamięci, czyli wspomnienia, umiejętności, przeżycia, emocje, wiedza, zostaje z tej pamięci bezpowrotnie wymazane. Osoby chore nie mogą już porozumieć się z rodziną i przyjaciółmi, często ich nie rozpoznają, mają problemy z nazywaniem rzeczy, gdyż zapominają ich nazw. W większości wypadków są to objawy choroby, znanej na całym świecie jako choroba Alzheimera. Jest to bardzo częsta i bardzo trudna w leczeniu przypadłość, która dotyk osoby w starszym wieku i powoduje, że ostatnie lata życia spędza się będąc odciętym od rzeczywistości. Jest to trudne zarówno dla chorego jak i dla jego najbliższych, gdyż pomimo że osoba chora jest sprawna fizycznie, to jednak należy sprawować nad nią ciągłą opiekę. Życie pod jednym dachem z osoba chorą na Alzheimera jest wyjątkowo trudne. Należy stosować wiele zasad i reguł, które mogą ułatwić codzienne kontakty z taką osobą. Przede wszystkim należy zachowywać spokój. Chory często wywołuje napięte i nerwowe sytuacje powodujące złość i irytację. Nie można poddawać się takiemu nastrojowi ani też winić za to chorego. Trzeba pamiętać, że ta osoba jest na pewnym etapie choroby i nie postępuje już logicznie. Nie robi też nic specjalnie na złość, lecz po prostu takie jest już jej zachowanie. Gwałtowne reakcje opiekunów mogą pogorszyć nastrój chorego i spowodować u niego kolejne wybuchy niekontrolowanych zachowań. Dlatego tak ważne jest zachowanie większego spokoju, żeby nie pogłębiać problemów, które i tak się będą pojawiały. Istotne jest także to, żeby nie odsuwać chorego na margines, żeby nie zabraniać wykonywać mu obowiązków domowych albo czynności, które zwykle wykonywał. Nawet jeśli te czynności nie są wykonywane dobrze albo tak, jak byśmy tego chcieli, nie można odseparowywać chorego od otaczającej go rzeczywistości. Przez to choroba jeszcze szybciej się pogłębi i nasili.

Białaczka

19Jedną z najbardziej znanych chorób hematologicznych jest białaczka. Jest to choroba nowotworowa. Częściej zapadają na nią mężczyźni aniżeli kobiety. Powoduje ona w ludzkim organizmie trwałe zmiany, bardzo często prowadzi do śmierci. Jedynym ratunkiem okazać się może przeszczep szpiku kostnego, chociaż i to niestety nie gwarantuje powrotu do zdrowia. Przeszczepy mają bowiem to do siebie, że są poważnymi, trudnymi zabiegami, nie zawsze się przyjmują i często występują tutaj komplikacje. Współczesna medycyna zna kilka rodzajów białaczek. Można w tym miejscu wymienić dla przykładu przewlekłą białaczkę limfatyczną czy też ostrą białaczkę szpikową. Leczenie tej choroby jest zdeterminowane wieloma czynnikami. Przede wszystkim ważne jest, z jakim rodzajem białaczki ma się do czynienia i w jakim stadium zaawansowania ona się znajduje. Nie bez znaczenia jest także ogólna kondycja cierpiącej z powodu choroby osoby. przy terapii wykorzystywane są rozmaite metody. Leczenie też ma zróżnicowany charakter. Hemofilia to kolejna z bardzo znanych chorób zaliczanych do chorób hematologicznych – czyli, mówiąc najogólniej, chorób krwi. Jest to schorzenie posiadające podłoże genetyczne – a uściślając, są to skazy krwotoczne. Ich przyczyną może być brak (bądź niedobór) jednego z czynników powodujących krzepnięcie krwi. W związku z tym wyszczególnia się hemofilię typu A, B oraz C. W pierwszym i drugim przypadku mamy do czynienia z chorobami, które są sprzężone z płcią. Najczęściej spotykanym rodzajem hemofilii jest hemofilia typu A – z danych statystycznych wynika, iż w odniesieniu do hemofilii typu B występuje ona kilka razy częściej (od czterech do nawet ośmiu). Choroba także może mieć rozmaity przebieg. Jej objawów jest bardzo wiele. Można w tym miejscu wymienić dal przykładu objawiające się bardzo intensywnymi bólami głowy krwawienie do centralnego układu nerwowego, krwiomocz czy też krwawienia z nosa. Nieodzowne jest wykonanie specjalistach badań krwi. Wówczas wprowadzić można odpowiednie leczenie.

Depresja

17Depresja jest choroba najczęściej spotykaną w dzisiejszych czasach.Według statystyk rocznie w depresję popada od 6-12% osób dorosłych, wśród osób starszych aż 16%. Problem ten nasila się z biegiem czasu razem ze wzrostem poziomu gospodarczego. Depresja jest jednym najpoważniejszych problemów zddrowotnych w dzisiejszym świecie. Depresja objawia się złym samopoczuciem, rezygnacją i zaburzeniami nastroju, co często prowadzi do samobójstw. Człowiek w deperesji jest mniej wydajny,nie potrafi się skupić na zadaniu, przez co często zaczyna mieć problemy w pracy, w szkole. Jego zachowania prowadzą do poważnych konsekwencji, kryzys małżeński, strata pracy czy też zarwanie kontaktów z najbliższymi. Najkrócej znaną depresją jest depresja po porodowa, która może zaburzyć normalny rozwój dziecka. Chora kobieta, nie może odnaleść w sobie matczynych odczuć, obwinia siebie, przez co jej stan jeszcze bardziej się pogłębia.Osoba w stanie depresji nie widzi sensu zycia, obwinia się za wszelkie niepowodzenia, następuje obsesja prześladowcza. Nerwica natręctw objawia się przymusem powtarzania danej czynności. Objawy występują na podłożu psychicznym. Najczęściej jest to obsesyjne, ciągłe mycie dłoni, osoba ta myje ręce kilkadzisiąt razy dziennie. Czynność ta pochłania ich do tego stopnia, że nie są wstanie wykonać żadnej innej rzeczy. Objawem przy ostrym przypadku tej nerwicy są suche, popękane dłonie, reszta ciała natomiast jest pozostawiona w stanie nie chlujnym i zaniedbanym. Niekiedy człowiek zmuszony jest przez samego siebie do wykonania pewnej czynności bądź gestu. Pomimo wstydu wobec innych, jest znerwicowany do tego stopnia, że nie panuje nad tym. De nerwicy natrętw zalicza się obsesje i kompulsje. Obsesje to natarczywe i nawracające myśli, często jest to strach przed wyobrażonymi postaciami. Kompulsje to czynności które chory nałogowo wykonuje. W ten sposów chce uchronić się przed wyobrażonym , nie przyjemnym wydarzeniem. Pacjent próbuje im się przeciwstawić wykonując dziwne czynności. Czasami może dojść so połączenia obsesji z kompulsją np: lęk przed bierzącą wodą powoduje nie mycie się. Nerwica natręctw najwięcej przypadków ma wśród ludzi młodych. Z reguły ciężko ją wyleczyć, jedynie za pomocą metod psychoterapeutycznych, np: psychoanalizą.

Model rodziny powodujący anoreksję

5Usidlenie jako cecha rodząca problemy W rezultacie wieloletnich badań stworzony został model rodziny, która może powodować wystąpienie anoreksji. Charakterystyczne cechy takiego modelu to: usidlenie, nadopiekuńczość, sztywność, unikanie i nierozwiązywanie konfliktów, wciąganie dzieci w konflikty między rodzicami. Usidlenie jest to zacieranie granic pomiędzy członkami rodziny. Każdy z członków rodziny tak bardzo żyje życiem innych, że zacierają się granice indywidualności. Charakteryzuje się to wielkimi interakcjami pomiędzy członkami rodziny lecz pomimo tak silnych związków każdy czuje się nad wyraz samotny. Członkowie rodziny rezygnują z własnych potrzeb, gdyż ponad nie przedkładają pomoc pozostałym. Tak intensywne powiązania prowadzą do braku prywatności a każdy problem dotyczący jednej osoby staje się problemem wszystkich pozostałych. Jednocześnie rodzina zamyka się na świat zewnętrzny i traktuje go jako pewnego rodzaju zagrożenie. Dziecko w takiej rodzinie ma ograniczoną możliwość tworzenia i realizowanie własnych marzeń oraz przejęcia odpowiedzialności za swoje czyny. Rozdarcie między matką a ojcem Rodziny, w których dzieci muszą wybierać pomiędzy ojcem a matką, mogą być głównym powodem popadania w anoreksję. Istnieje kilka wariantów zależności, poprzez które dziecko, najczęściej córka, zapada na tą niebezpieczną chorobę. Kiedy wybierze stronę ojca w konflikcie z matką, wiąże się z nim w sposób emocjonalny. Z biegiem czasu więź między ojcem i córką zacieśnia się, co staje się kłopotliwe dla córki w czasie dojrzewania. Zaburza to jej naturalny bieg życia, w którym w okresie dorastania bardzo ważną rolę spełnia matka. Ojciec z reguły buntuje ją przeciwko matce, co przejawia się tym, że córka nie mogąc poradzić sobie z sytuacją, zaczyna mniej jeść. Decydując się na ograniczenie jedzenia buntuje się przeciwko matce, ojciec jej nie pomaga tylko jeszcze pogłębia tą narastającą frustrację. Zaczyna budować się błędne koło, z którego córka nie ma wyjścia. Kiedy życie rodziny zaczyna toczyć się wokół wychudzonej córki, ta tryumfuje, gdyż zrobiła na złość matce i jednocześnie zwróciła na siebie uwagę ojca.